دیروز برای چندمین بار بعد مدت ها نشستم " چند کیلو خرما برای مراسم تدفین " رو نگاه کردم.اومدم وبلاگ تا یکمی از فیلم تعریف کنم چون فرصت دیگه ای هم نیست که از اقای سالور تشکر کنم و حتی نتونستیم هزینه ی یک بار دیدن فیلم رو به ایشان تقبل کنم و فکر نمی کنم دیگه هم این فرصت پیدا بشه. باز هم احساس خوبی بود. پلان خوب زیاد داشت. انقدری که من با این حافظه ی گندام همیشه چند تا پلانش تو ذهنم هست. فیلمنامشو هم خیلی دوست دارم. یک داستان  که چند روایت عاشقانه رو با نگاهی کاملا متفاوت دنبال می کنه بدون اینکه بیننده با بازی بازیگری زن مواجه باشه و بیننده در تمام فیلم با مرد همراه است و این بار مجالی نیست که عشق رو از منظر زن نیز دنبال کنی.در واقع یه فیلم نامه ی کاملن عاشقانه ولی این بار بدون حضور زن. و بازی طنابنده و مابقی بازیگران اجازه ی خلا به شما نمی دهد. یه فیلمنامه ی خوب که مهمتر از هر چیز هم نویسنده فیلمنامه و هم شخصیت های داستان کاملا ایرانی اند. پلان های نسبتا ایستا با داستانی سرد توی یه فضای لخت زمستانی به نظر من هم حکم می کرد این فیلم سیاه و سفید باشه. بازی ها حرف نداره. یه شخصیت مشهدی با لهجه و همینطور بیان خوبش نمی زاره ادم تو این فیلم سرد یخ بزنه. نامجو هم تو دوستای سامان سالور احتمالن بهترین برای این نقش بوده و حقیقتن هم نابازیگر خوبی بود. هر بار این فیلم رو با کسی دیدم اشاره کرده که تو پلانی از فیلم نفس زدن زن مرده داخل ماشین حس میشه و خودم هم هر بار فیلمو دیدم اینو حس کردم و جالب و شاید کمی احمقانه است که من این نفس زدن هارو دوست دارم و با وجود اینکه اگه از خود سالور سوال کنی احتمالن به عنوان یه گاف قبول میکنه من این اتفاق رو دوست دارم و احساسی شاید از نوع فاصله گذاری که برشت ازون حرف زده واسم احساس میشه.  مهمترین نکته واسه من مستقل بودن این فیلم بود. وقتی فیلم تموم میشه و تیتراژ شروع می شه به نسبت یک فیلم با ساخت نگاتیو با اسامی زیادی روبرو نمی شی. وقتی به بازیگران دستیاران منشی ها طراح ها و گروه های تولید و تدارکات دقت میکنی یک سری اسم تکراری دیده می شه و نهایتان در تیتر سرمایه گذاران متوجه میشی که یه سری ادم پول رو پول گذاشتند و این فیلم رو احتمالن با علم بر این که اجازه نخاهند یافت که حتا مبلغی از این پول را با فروش بازگردانند ساخته اند. در کل این مواردی بود که باعث شد که از طریق این وبلاگ تجلیلی از آقای سالور انجام بدم و امیدوارم که هارمونیکا هم همیشه شرایطش رو داشته باشه که هارمونیکا پروداکت از تیتراژش حذف نشه و هارمونیکایی ها همیشه فیلم های هارمونیکایی بسازند.